Спортскиот талент на ова наше мало поднебје е својствен, но главното прашање како е истиот да се негува, разива или со други зборови “искористи”??!
Многу планови, програми, универзални стручњаци во секоја област, а целта т.е резултати скоро и да нема за пофалба. Тука се поставува прашањето, како тоа, кога и да излеземе надвор од нашите граници, на било кој нацин, она што го поседуваме е лесно препознатливо и собира само пофалби и позитиовни критики.
Но, секако целта на овој текст не е пронаоѓање виновници, туку напротив баш дополнителен мотив, желба и зголемена страст за посериозна и попрофесионална работа без никакви предрасуди, сопствени самоубедувања и самопрогласувања и пред се поголема свест на меѓусебно почитување и соработка.
Извештаите и од двата настапи од нашите фудбалски таленти во Италија, би гласеле, талентирани, паметни, со одлични предиспозиции за напредок и секако благи критики за она што и сами го знаеме каде треба да се работи и корегира.
Фатон Таировски и Александар Поповски ги очекуваат официјалните извештаи од италијанската академија каде оставија солиден впечаток, што само по себе и говори заинтересираноста на академијата да нешто слично се работи во Македонија, односно конкретно Битола зад која работа би застанеле комплетно особено во техничкиот дел, како и нивната покана за турнир во Јануари насловен во чест на една италијанска легенда Паоло Роси, со кој баш имамве чест и да се запознаеме.
Секако претходно, слично позитивно искуство имавме и со наши екстра надежни и талентирани фудбалери, Кристијан Тасески и Никола Димитровски со академија на АЦ Милан, каде позитивните критики, совети и насоки не изостанаа од тренерите и особено Валтер Де Веки, исто така италијанска фудбалска легенда и тренер на екипата на Милан до У14 години.
